2018 04 22/23 Maksimum Lirydów sticky icon


21:08:20 UT, PFN67 Nieznaszyn, Walburga Węgrzyk POWIĘKSZ


21:08:23 UT, PFN06 Kraków, Maciek Kwinta POWIĘKSZ

marand's picture

Fireballs over Poland sticky icon

From time to time a bright fireball shines in the sky over Poland. This page is a kind of chronicle of most spectacular events captured by Polish Fireball Network. One can find here the most recent images as well as older data

ax's picture

Plan XXXII Seminarium PKiM

PLAN XXXII SEMINARIUM PRACOWNI KOMET I METEORÓW
Warszawa CAMK 3-4.03.2018

SOBOTA 03.03.2018 CAMK Warszawa

11:00 - 11:20 Sprawy organizacyjne, otwarcie XXXII Seminarium PKiM i PFN

Sesja południowa

11:20 - 12:00 Przemysław Żołądek " Sieć megapiskelowa PFN"
12:00 - 12:30 Mariusz Wiśniewski " Działanie i wyniki Polish Fireball Network w 2017 roku "
12:30 - 12:50 Arkadiusz Raj " Stacja PFN63 Starowa Góra"

12:50 - 13:20 przerwa kawowa

13:20 - 14:00 Arkadiusz Raj " Od Omnisky do wizji dla PFN "
14:00 - 14:40 Przemysław Żołądek " Perseidy 2017 w danych PFN "

Pięć lat później ... - Czelabińsk. W poszukiwaniu okruchów kosmosu.

Tekst: Paweł Zaręba. Zdjęcia: Paweł Zaręba & Maciek Burski


15.02.2013 roku za Uralem wybucha potężny meteoroid. Media trąbią o tym długo i głośno - choć niekoniecznie rzetelnie. Niedługo po "kosmicznym incydencie" pada hasło - "A może byśmy tam pojechali?" W sumie - tak spektakularny spadek meteorytów zdarza się statystycznie raz na około 100 lat więc już może drugiej takiej okazji nie będzie?

Po początkowych ustaleniach - kto, kiedy, co i jak - zawiązuje się grupa czterech "chętnych i mogących". Marcin, Iwo, Maciek i ja. Zaczyna się planowanie wyprawy. Bukowanie biletów lotniczych, załatwianie wiz - co, jak się później okazało nie było jedynie "formalnością" oraz cała masa innych przygotowań. Wreszcie - wszystko dopięte - bilety i wizy w garści, plecaki spakowane. Ruszamy.

2017 12 13/14 Maksimum Geminidów


Składanka z nocy, PFN37 Nowe Miasto Lubawskie, Janusz Laskowski POWIĘKSZ


Składanka z nocy, PFN38 Podgórzyn, Tomasz Krzyżanowski POWIĘKSZ


Składanka z nocy, PFN 63, Starowa Góra ,Arek Raj POWIĘKSZ

ax's picture

Maksimum roju Geminidów w 2017 roku oraz bliskie przejście Phaethona

Geminidy to obecnie obok Perseidów to jeden z najaktywniejszych rojów meteorów. Ilość zjawisk w maksimum roju przewyższa sierpniowe Łzy św. Wawrzyńca. W tym roku mamy doskonałe warunki obserwacyjne stworzone przez nów Księżyca, który wystąpi 18 grudnia.
Przy sprzyjającej pogodzie pozwoli to na obserwacje niezłego spektaklu na niebie. Aktywność tego roju w maksimum ma wynosić ok. 140 zjawisk na godzinę.

Składanka 6 Geminidów z 2013 roku z nocy maksimum - Canon 450D/50mm@2.5/ISO800/30sekund

ax's picture

Obserwacje Perseidów w 2017

Perseidy są jednym z najłatwiejszych do zaobserwowania, największym i najdłuższym corocznym rojem meteorowym. Zjawisko to często potocznie nazywamy Łzami Świętego Wawrzyńca. Rój ten był najbardziej ekscytującym zjawiskiem w latach 90 tych XX wieku, z aktywnością 1991 i 1992 roku w maksimum nawet z liczbą ZHR 400. Aktywność ta niestety spadła w latach późniejszych do liczby ZHR 100-120.

Aktywność tego roju zaczyna się już w połowie lipca a kończy się pod koniec sierpnia, a wynosi od kilku zjawisk na godzinę na początku i końcu jego aktywności do ponad 100 zjawisk w okolicach maksimum przypadającym zazwyczaj między 11 a 13 sierpnia. W tym roku okolice maksimum to weekend, a główne stare maksimum wystąpi w noc z soboty na niedzielę.

Kometa Swift-Tuttle to największy znany obiekt kometarny, który wielokrotnie zbliżył się do orbity Ziemi. Ostatnio obiekt ten przeszedł w pobliżu Ziemi w 1992 roku, następne takie przejście nastąpi dopiero w 2126 roku. Jądro tej komety ma ok. 26 kilometrów średnicy, co przekłada się na bardzo dużą ilość materiału w postaci pyłu i małych cząstek naniesionego na swojej orbicie. Ziemia rokrocznie przechodzi przez pył pozostawiony przez tą kometę przy poprzednich jej przejściach w okolicach naszej planety, co tworzy w lipcu i sierpniu znany rój meteorów – Perseidy.

Pozycja i dryft radiantu Perseidów.

ax's picture

Weekend z Lirydami - Dobre warunki do obserwacji Lirydów w 2017

Lirydy są najważniejszym wiosennym rojem meteorowym w naszych szerokościach geograficznych. Po ponad trzech miesiącach słabych rojów ich pojawienie się jest prawdziwą atrakcją dla obserwatora meteorów, pomimo że typowa ich aktywność zawiera się w granicach ZHR 15-25.
Jednocześnie coraz cieplejsze kwietniowe noce sprzyjają pierwszym obserwacjom. Lirydy pojawiają się na niebie około 16 kwietnia i pozostają aktywne do 26 kwietnia. Maksimum przypada zazwyczaj w nocy z 21 na 22 kwietnia. Tegoroczne maksimum wystąpi 22 kwietnia (sobota) o godzinie 12-17 UT, jednak w przypadku tego roju maksimum potrafi być mocno rozciągnięte w czasie. Z jednej strony wg IMO aktywność tego roju o połowie wartości z samego maksimum wynosi między 15 a 60 godzin. To oznacza że w 3 noce z piątku na sobotę, sobotę na niedzielę do nocy z niedzieli na poniedziałek możemy się spodziewać aktywności większej niż 10 zjawisk na godzinę.



arek's picture

Bolid Piecki i spadek meteorytu na Warmii

Miło mi poinformować o kolejnym sukcesie Polskiej Sieci Bolidowej. Mamy największy spadek w historii projektu. Poniżej notka. Dołączam zdjęcie bolidu ze stacji Stary Sielc (operator M. Stolarz) i pierwszą stronę publikacji.

Bolid Piecki i spadek meteorytu na Warmii.

Kwadrans przed północą czasu lokalnego, w nocy z 12 na 13 września 2016 roku, niebo nad Warmią i Mazurami rozświetlił meteor o jasności porównywalnej z Księżycem w kwadrze. Bolid (bo tak właśnie astronomowie nazywają jasne meteory) był bardzo wolny i przemieszczał się z południa na północ.

arek's picture

Czy Taurydy nas zabiją?

Z przyjemnością informuję, że kolejny artykuł autorstwa Polskiej Sieci Bolidowej został zaakceptowany do druku w prestiżowym MNRAS. Lista autorów
zawiera aż 30 nazwisk. Poniżej notka prasowa.

Około 30-40 tysięcy lat temu w wewnętrznym Układzie Słonecznym doszło do katastrofy, w której zniszczone zostało
ciało o rozmiarach kilku lub nawet kilkunastu kilometrów. Powstałe w ten sposób szczątki poruszały się po orbicie, która aż w dwóch
miejscach przecina się z orbitą naszej planety, przez co Ziemia wpada w ten rój kosmicznych odłamków aż dwa razy do roku. Spotkanie